بنشيند و ترك كسب نموده ، خود را فارغ سازد از براى فكر يا ذكر و اخلاص و صرف كردن تمامى اوقات « 1 » به عبادت به عنوانى كه خاطر او متوجّه مردم نگردد در انتظار كشيدن آنكه كسى داخل شود و چيزى از براى آن بياورد ، بلكه دل او قوى باشد در صبر كردن و اعتماد بر خدا نمودن . و اين گمان كه بعضى كرده‌اند غلط است ، زيرا كه هركه جهاد نفس كند و طريقى كند كه يك هفته صبر بر گرسنگى تواند كرد و ممكن باشد او را كه « 2 » گياه را « 3 » قُوتِ خود سازد در آن هنگام اسباب در حقّ او ظاهر مىشود زيرا كه يك فرد توانگرى و استغنا آن است كه احتياج نداشته باشد ، پس اگر اعتماد او بر صبر يا قدرت بر خوردنِ گياه باشد توكّل ننموده خواهد بود . و اگر چنانچه امّيد به خدا دارد و بَس بايد كه « 4 » در شهر خود بماند با اسباب ظاهرى و اعتماد بر خدا نمايد نه بر اسباب ، چنانچه خداى عزّ وجلّ امر كرده زاهدى را كه قصّهء او گذشت . و امّا توطين نفس بر مردن از راه گرسنگى به حسب شرعْ ممنوع است ، خداى عزّ وجلّ فرموده : « وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ » « 5 » يعنى به دستِ خود نفسِ خود را در هلاك « 6 » ميندازيد « 7 » . و امّا كسى كه در خانه نشسته باشد و عبادت خدا كند و ترك كسب كرده باشد آن كس ترك متابعت فرمان خدا نموده در باب طلب كردن . حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : هركه قُوت به چنين مردى دهد عبادت او عظيم‌تر است « 8 » . و بسيار مىباشد كه چنين مردى بار گرانى بر مردمان مىشود زيرا كه حال او ندا به

--> ( 1 ) . a + را . ( 2 ) . او را كه / s a كه او را . ( 3 ) . s - را . ( 4 ) . s a - كه . ( 5 ) . بقره : 195 . ( 6 ) . s - در هلاك . ( 7 ) . ميندازيد / a نيندازيد . ( 8 ) . الكافي 5 : 78 ح 4 . تهذيب الأحكام 6 : 324 ح 10 .